(اول با سخنان همیشه جاودان مولاوسرورمان علی"ع"شروع میکنم سپس به دیگر بزرگان می پردازم).

ولتر:
هرچه بیشتر فکر می کنم بهتر می فهمم که  چیزی نمی دانم.

                            هوالحق

با سلام مجددبه همه عزیزان

از اینکه مدتها نتوانستم پاسخگوی ابراز لطف ومحبت شما وطعنه های شیرین برخی از دوستان باشم مرا ببخشید.بدون اینکه قول حتمی بدهم.اگر خداوند یاری کند کم کم دوست دارم در کنارتان باشم.

این مطالب را قبلا هم نوشته ام.اما برای برخی عزیزانی که آنرا مطالعه نکرده اند(چون مدتها از نوشتن آن گذشته)لازم دانستم مجددا تکرار کنم.امیدوارم دوستانی که قبلا خوانده اند مرا ببخشند.
در ادامه مباحث گذشته ای( که در اوایل ایجاد این وبلاگ داشتیم) خوب است بدانید که دربهبهان در قدیم جنگی بین دوبخش  شمالی وجنوبی موسوم به جنگ بین قنوات وبهبهان (که در واقع یک برادر کشی بی مورد وبا تحریک عوامل سودجو ودر جهت منافع عده ای وآنگونه که شنیده ایم برای مالکیت زمین وازاین قبیل مسائل بوده)رخ داده وموجب کشته شدن عده ای بیگناه وبیخبر از آن تحریکات وبا نام طایفه گری وتعصبات فامیلی وقومی و... گردیده است و باعث سالها دشمنی آشکار ونهان بین این برادران شده بود.واتفاقا همین امر مانعی برای پیشرفت شهرمان بوده است.(امااینک بیاری حق وبدور ازهر گونه کینه وعداوت در کنار هم زندگی می کنند ونسل روشن بهبهان خوشبختانه با درک بالای خود از دامن زدن به اینگونه تعصبات بی مورد پرهیز دارند.وانشاءالله برای پیشرفت شهر عزیزمان همه دست در دست هم کوشا باشیم).
واما دراین جنگ وبرادر کشی وضع به گونه ای بود که ضلع شمالی خیابان جوانمردی فعلی را دیوار کشیده بودندوقنواتی هادر سمت شمال وشمال غربی وبهبهانی ها در جنوب وجنوب شرقی مستقر بوده اند وهرکدام جداگانه دارای پست های  نگهبانی  بوده وکوچه های فعلی بصورت بن بست درآمده بودند.
   لابدکلمه "سر خط "را شنیده اید.این اصطلاح به همین دلیل بین قدیمی ها رایج شده است.زیرا خیابان جوانمردی که بعنوان "سر خط" متداول شده بود همان دیوار مورد اشاره است که در واقع خط مرزی بوده است.وآنطور که شنیده ایم علاوه بر استفاده از تفنگ واسب از توپخانه هم در این جنگ استفاده شده است.اگر کسانی اطلاع بیشتری دارندویا مطالب را خلاف شنیده های خود می دانند. امیدوارم بنده را در تصحیح این سطور کمک وراهنمایی کنند.
لازم به توضیح است که طوایف ابوعلی دراین جنگ بیطرف بوده اند وجز دربرخی ازموارد استثنایی که بصورت خودسرانه وفریب خورده از جانب جوانان پیش آمده درمجموع سعی بر حفظ بیطرفی وایجاد امنیت وصلح داشته اند.
 ذکر این نکته هم بدنیست که با توجه به این جنگ وسپس جنگ های جهانی اول ودوم شهربهبهان دچار قحطی ناشی ازاین جنگ ها شده وبسیاری از مردم ناچار به کوچ اجباری به بنادر اطراف شدندکه هم اکنون درماهشهر(معشور سابق)وهندیجان وروستاهای اطراف آنها هم از نوادگان بهبهانی وهم قنواتی وهم ابوعلی اقامت دارندومراودات ورفت وآمد بین آنها بعضا ادامه دارد.مثلاخانواده مادری اینجانب که از این دسته افرادبوده اند. بعدازمدتی که در روستای موسوم به "چم خلف عیسی " ازتوابع شهرستان هندیجان (که اکنون بخش شده است)اقامت کرده اند.پس از رونق مجدد بهبهان وبازگشت آرامش دوباره به شهر مراجعت کرده اند.

اما بسیاری از همشهریان ما بلحاظ تشکیل خانواده ویا وابستگی های شغلی در بنادرباقی ماندندواکثرا نام خانوادگی خودرا بهبهانی یا قنواتی ویاابوعلی اختیارنمودند.
                   

                    برای همه سرفرازی آرزو دارم. فعلا خدا حافظ

با سلام به همه عزیزان  

اکنون ادامه شعر مکه رفتن برای رضای خدا از استاد سید محمد سید

تا ترس و واهمه برای سوغات مکه در دل دارم خودم می دانم که تا پشت دروازه شهر هم نمی توانم بروم.اگر به اندازه یک دفترهفتاد منی هم روضه خوانی کنم.آنهم کسی مثل من که همانند خروس بالای بام شناخته شده هستم.بجز حرف بیخود چیزی در چنته(کشکول)خود ندارم.(کنایه از نداشتن خریدار برای حرف خودش است).
"حجی که  برای رضای خدا باشدنیست.وتوهم کاری به این چیزها نداری".
تا هول ولوی مکه و سوغات اته جونم
                                  خم تا پس دروازه نمیشم یه مدونم
یه دفتر هقتاد منی روضه بخونم
                                اندفه نه چی مه که خروس سر بونم
غیرا گپ ول چی اته کشکولک مانی
                               "مکی سی خدا نی و تتم کار یها نی"

 آخرین قسمت شعر را می خواهم بصورت خط به خط ترجمه کنم.شاید بهترمورد پسند باشد:
 باید لب سید ا بن وبیخ درآرن
                            تا ور نزه تی یه ایچه "یه رسم وقرارن؟"
 باید زبان سید را از بیخ وبن در بیاورند(در لهجه بهبهانی به زبان می گویند لب وبه لب می گویند لو).تا ور نزند آخر این جه روشی (در انتقادکردن)است.
 مردمشو بدادهه که گپ ءی بشمارن
                                 اوس تیسه شو گفته که بلندا نه بکارن
مردم بدهکارش هستند که حرفهایش را بشمارن(یعنی جزء بجزء گوش دهند).از اول(یعنی از قدیم) گفته اند بلند قدها بدرد بخور نیستند(البته ایشان به خودشان که قدشان بلنداست طعنه زده اندو تا حدی شامل خود من هم می شود.ودر مثل مناقشه نیست). 
 میزون تروزین کسیش سنگ قضا نی
                               "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی"
کسی در فکر میزان کردن قضای ترازوی خود نیست(یعنی کمتر کسی کار برای رضای خدا می کند). "حجی که در راه خدا باشد نیست وتوهم اهلش نیستی"
                                  
                          یا حق
                                                  

باسلام به همه شما خوبان

ضمن عرض تبریک اعیادقربان وغدیر (عید امامت مولاوسرورجوانمردان)

شعر زیباوطنز آمیز"مکی سی خدا" از استاد سید محمد سید را بمناسبت این ایام بازنویسی می کنم.

وضمن تقدیم به دوستان و همشهریان عزیز،توصیه میکنم اول ترجمه را بخوانیدوبعداصل شعر راتا خواندن آن راحتر شود.امیدوارم بپسندید:

            (ترجمه)               "مکه رفتن برای خدا"
 خیلی وقته که می خوام  مکه برم  پول و پلا نیست.یا پول پلا به اندازه سوغات واینجور چیزها نیست.پول که نداشته باشی طاقه چادر و قبا نیست.شلوار دوخته شده برای علی و خداداد نیست.دستمال سر(روسری)و وال دوخطی(نوعی پارچه)
برای دادا (مادر به لهجه بهبهانی قدیم) نیست."مکه رفتن تو برای رضای خدا نیست وتوهم کاری به این کارها نداری"(یعنی تو هم اهل این کارهابرای رضای خدا نیستی).

                              مکی سی خدا

کلین که میتم مکه بشم پیل وپلا نی
                                         یاپیل وپلا همبر سوغات و چیا نی
پیلت که نبو طوقهء چادر وقبا نی
                                        شلواربریده  سی علی وخدادا  نی
دسمال سرو ویل دوخطی سی ددا نی
                                        "مکی سی خدانی و تتم کار یها نی"
                                

دیشب در خواب دیدم درب (خانه خدا)را در مکه می زنم.من چهارتا شلیف(نوعی گونی بزرگ)دارم وسه تا ساک ودوتا بقجه(دستمال بزرگ مخصوص سفر).کی برای من این چهار شلیف اجناس مازاد( خرت پرت که درلهجه ما می گویند اولو افت)رابار می کند.
کی هست که این پوست کلفت را(به خودش میگوید)خجالت بدهد.یه دفعه سر را بلند کردم(بیدار شدم)تا هیجکدام از اینها نیست."مکه رفتن بعضی ها برای رضای خدا نیست واگرهم هست تو  این کاره نیستی".
دوشم اته خو دی مزنم در اته مکه
                               مم چار شلیف هه وسه ساک هه ودوبخچه
کی بار بکه چار شلیف اول وافته
                               کی هه که خجالت هده ءی پوس کلفته
یه هو سرمم راس که تا هیج یها نی
                               "مکی سی خدا نی او تتم کار یها نی"
                              

حرف از همه چیز می زنند بجز زیارت.صد سوال از این مرد می کنندبجز عبادت.
سنگ همه را  هی بهم می زنند(یعنی غیبت می کنند) وشرم هم نمی کنند.  کی زیارت رفته؟ این خرید است وسیاحت.حرف از طلب مغفرت ویاد خدا هم که  نبست. "مکه ات برای خدا نیست وتو هم کاری به این کارها نداری".
 حرف همن چی مزنن غیر زیارت
                                    صد پرس ا مرد ی مکنن غیر عبادت 
سنگ همه هی وا مزنن غیرقباحت   
                                   کی رفته زیارت  یه خریدن و سیاحت
حرف طلب مغفرت ویاد خدا نی
                                   "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی" 

ادامه اشعار زیبای سید در فرصت دیگر(تا خسته نشوید).......فعلا یاحق
                                            

گل محمدی: ترا از صمیم قلب دوست دارم.
گل سرخ   : علاقه وعشق آتشین مرا بپذیر.
بنفشه      :  همیشه بیاد من باش.
لادن         : گاهی از من یادی کن.
رازقی       : شفای ترا آرزومندم . 
همیشه بهار: همیشه در قلب منی.
شقایق     :  به عشق تو زنده ام.

                                                                   خدا حافظتان