تبليغاتX

New Page 5

یه شاخه گل نرگس "از بهبهان"
وبلاگ کاکانجف(شخصی)
                                                                بنام خدا
سلام
می دونم دیر آپدیت کرده ام.اما وقت کم است وگرفتاری زیاد.شرمنده
+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم اردیبهشت 1385ساعت 10:35 بعد از ظهر  توسط کاکانجف   | 

   

                            بنام خدا
باسلام به همه عزیزان
اخیرا کتاب با ارزش ونایاب
 
مح شفی تولهی
 از استاد آصفی توسط  خواهر زاده محترمشان(کاکا صادق آصفی) بدستم رسید .در اینجا ضمن تشکر ازایشان که در راه اندازی وبلاگی به همین نام(مح شفی تولهی)سعی در احیای نام آن استاد گرامی در اذهان مردم شریف بهبهان نموده اند،برای آن استاد گرانقدر آرزوی شفای کامل وسلامتی وطول عمر دارم.
 لازم است توضیح دهم که شعرای خوب ومعاصربهبهان بسیارند وهرکدام به نوبه خود خدمات ارزنده ای به گویش شیرین بهبهانی کرده اند ،که جا دارد از همه آن عزیزان قدردانی شود.اما برخی از این عزیزان بدلایل مختلف اغلب آثارشان به فراموشی سپرده شده است،که استاد آصفی از این جمله است.لذا اینجانب بدلیل علاقه به کتاب مح شفی تولهی که از آثار ماندگار ایشان است،مایلم گهگاهی از آن استفاده کنم.البته اگر عمری باقی باشد نوبت به سایر شاعران شیرین سخن شهرمان هم خواهد رسید(ازجمله مرحوم استاد مرتب که روحش شاد باد واستاد سلطانی و استاد سدهی و.....).انشاءالله
واین هم شعر مح شفی تولهی:
                             
                            مح شفی تولهی


مح شفی تولهی صبی که پوبی
                                       زی و زی میخو یه دو کوپ چهی
البته  پیش یه  مخونه  نماز
                                       میکو  دیم  خداش  راز ونیاز


محمد شفیع توله فروش(توله همان گیاه معروف پنیرک است که در بهبهان هنگام زمستان با سیر پحته وگاهی با ماست ویا بدون آن می خورند)صبح که از خواب برمی خیزد، زود به زود(باعجله) یکی دو کوپ چای می خورد.
البته قبل از آن با خواندن نماز با خدای خود راز ونیاز می کند.

شکر میکو که دادشن دی جو
                                       تا بخو سیر یه دو کودی نو
شکر میکو که دادشن تن خش
                                      که نده عمر قیمتی دم  تش
شکر می کند از اینکه خداوند تن سالم داده است.تا با یکی دو لقمه نان خود را سیر کند.
شکر می کند که خداوند تن سالم داده تا عمر با ارزش را به آتش ندهد(هدر ندهد).
مح شفی ای چه تولهی میکو
                                     هم انگر کنی  شهی  میکو
ثروتیش نی امو دلی شادی
                                     دل و جونی ای طهره آزادی
محمد شفیع گرچه توله فروشی می کند، اما مثل اینست که پادشاهی می کند.
ثروتی ندارد اما دلش شاد است، دل وجانش اینگونه آزاد (و راحت)است.(دغدغه ای ندارد).
 ادامه شعر را به فرصت بعدی موکول می کنم.
 شما را به دیدن وبلاگ  مح شفی تولهی به آدرس www.mahshefitoolehi.blogfa.com دعوت می کنم.

                          یا حق

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385ساعت 7:59 بعد از ظهر  توسط کاکانجف   |