با سلام به همه عزیزان  

اکنون ادامه شعر مکه رفتن برای رضای خدا از استاد سید محمد سید

تا ترس و واهمه برای سوغات مکه در دل دارم خودم می دانم که تا پشت دروازه شهر هم نمی توانم بروم.اگر به اندازه یک دفترهفتاد منی هم روضه خوانی کنم.آنهم کسی مثل من که همانند خروس بالای بام شناخته شده هستم.بجز حرف بیخود چیزی در چنته(کشکول)خود ندارم.(کنایه از نداشتن خریدار برای حرف خودش است).
"حجی که  برای رضای خدا باشدنیست.وتوهم کاری به این چیزها نداری".
تا هول ولوی مکه و سوغات اته جونم
                                  خم تا پس دروازه نمیشم یه مدونم
یه دفتر هقتاد منی روضه بخونم
                                اندفه نه چی مه که خروس سر بونم
غیرا گپ ول چی اته کشکولک مانی
                               "مکی سی خدا نی و تتم کار یها نی"

 آخرین قسمت شعر را می خواهم بصورت خط به خط ترجمه کنم.شاید بهترمورد پسند باشد:
 باید لب سید ا بن وبیخ درآرن
                            تا ور نزه تی یه ایچه "یه رسم وقرارن؟"
 باید زبان سید را از بیخ وبن در بیاورند(در لهجه بهبهانی به زبان می گویند لب وبه لب می گویند لو).تا ور نزند آخر این جه روشی (در انتقادکردن)است.
 مردمشو بدادهه که گپ ءی بشمارن
                                 اوس تیسه شو گفته که بلندا نه بکارن
مردم بدهکارش هستند که حرفهایش را بشمارن(یعنی جزء بجزء گوش دهند).از اول(یعنی از قدیم) گفته اند بلند قدها بدرد بخور نیستند(البته ایشان به خودشان که قدشان بلنداست طعنه زده اندو تا حدی شامل خود من هم می شود.ودر مثل مناقشه نیست). 
 میزون تروزین کسیش سنگ قضا نی
                               "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی"
کسی در فکر میزان کردن قضای ترازوی خود نیست(یعنی کمتر کسی کار برای رضای خدا می کند). "حجی که در راه خدا باشد نیست وتوهم اهلش نیستی"
                                  
                          یا حق
                                                  

باسلام به همه شما خوبان

ضمن عرض تبریک اعیادقربان وغدیر (عید امامت مولاوسرورجوانمردان)

شعر زیباوطنز آمیز"مکی سی خدا" از استاد سید محمد سید را بمناسبت این ایام بازنویسی می کنم.

وضمن تقدیم به دوستان و همشهریان عزیز،توصیه میکنم اول ترجمه را بخوانیدوبعداصل شعر راتا خواندن آن راحتر شود.امیدوارم بپسندید:

            (ترجمه)               "مکه رفتن برای خدا"
 خیلی وقته که می خوام  مکه برم  پول و پلا نیست.یا پول پلا به اندازه سوغات واینجور چیزها نیست.پول که نداشته باشی طاقه چادر و قبا نیست.شلوار دوخته شده برای علی و خداداد نیست.دستمال سر(روسری)و وال دوخطی(نوعی پارچه)
برای دادا (مادر به لهجه بهبهانی قدیم) نیست."مکه رفتن تو برای رضای خدا نیست وتوهم کاری به این کارها نداری"(یعنی تو هم اهل این کارهابرای رضای خدا نیستی).

                              مکی سی خدا

کلین که میتم مکه بشم پیل وپلا نی
                                         یاپیل وپلا همبر سوغات و چیا نی
پیلت که نبو طوقهء چادر وقبا نی
                                        شلواربریده  سی علی وخدادا  نی
دسمال سرو ویل دوخطی سی ددا نی
                                        "مکی سی خدانی و تتم کار یها نی"
                                

دیشب در خواب دیدم درب (خانه خدا)را در مکه می زنم.من چهارتا شلیف(نوعی گونی بزرگ)دارم وسه تا ساک ودوتا بقجه(دستمال بزرگ مخصوص سفر).کی برای من این چهار شلیف اجناس مازاد( خرت پرت که درلهجه ما می گویند اولو افت)رابار می کند.
کی هست که این پوست کلفت را(به خودش میگوید)خجالت بدهد.یه دفعه سر را بلند کردم(بیدار شدم)تا هیجکدام از اینها نیست."مکه رفتن بعضی ها برای رضای خدا نیست واگرهم هست تو  این کاره نیستی".
دوشم اته خو دی مزنم در اته مکه
                               مم چار شلیف هه وسه ساک هه ودوبخچه
کی بار بکه چار شلیف اول وافته
                               کی هه که خجالت هده ءی پوس کلفته
یه هو سرمم راس که تا هیج یها نی
                               "مکی سی خدا نی او تتم کار یها نی"
                              

حرف از همه چیز می زنند بجز زیارت.صد سوال از این مرد می کنندبجز عبادت.
سنگ همه را  هی بهم می زنند(یعنی غیبت می کنند) وشرم هم نمی کنند.  کی زیارت رفته؟ این خرید است وسیاحت.حرف از طلب مغفرت ویاد خدا هم که  نبست. "مکه ات برای خدا نیست وتو هم کاری به این کارها نداری".
 حرف همن چی مزنن غیر زیارت
                                    صد پرس ا مرد ی مکنن غیر عبادت 
سنگ همه هی وا مزنن غیرقباحت   
                                   کی رفته زیارت  یه خریدن و سیاحت
حرف طلب مغفرت ویاد خدا نی
                                   "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی" 

ادامه اشعار زیبای سید در فرصت دیگر(تا خسته نشوید).......فعلا یاحق
                                            

گل محمدی: ترا از صمیم قلب دوست دارم.
گل سرخ   : علاقه وعشق آتشین مرا بپذیر.
بنفشه      :  همیشه بیاد من باش.
لادن         : گاهی از من یادی کن.
رازقی       : شفای ترا آرزومندم . 
همیشه بهار: همیشه در قلب منی.
شقایق     :  به عشق تو زنده ام.

                                                                   خدا حافظتان