تبليغاتX

New Page 5

یه شاخه گل نرگس "از بهبهان" - گل ها زبان احساسند
وبلاگ کاکانجف(شخصی)
گل ها زبان احساسند:
گل ها از دیر باز تا کنون زبان احساس خوانده شده اند.بزرگان همواره تعبیرات لطیف و شاعرانه ای از گلها داشته اندوهر گلی را نماینده احساسی می دانندکه می تواند مکنونات قلبی اهدا کننده را بیان کند.
البته لازم به ذکر است که این امر در کشورها وفرهنگ های مختلف متفاوت است وهرقوم وملتی برداشت خاص خود را دارد.بدیهی است در اینجا فرهنگ عنی خودمان مدنظر است.
اینک بتدریج به آنها اشاره می شود:
گل محمدی: ترا از صمیم قلب دوست دارم.
گل سرخ   : علاقه وعشق آتشین مرا بپذیر.
بنفشه      :  همیشه بیاد من باش.
لادن         : گاهی از من یادی کن.
رازقی       : شفای ترا آرزومندم . 

همیشه بهار: همیشه در قلب منی.
شقایق     :  به عشق تو زنده ام.
گل زرد     :  از تو بیزارم 
شمعدانی : زندگی بی عشق سرد وتاریک است.
 شب بو   : در شب مهتاب بیادم باش.
داودی      : ازصدای آهنگ دلپذیرت لذت می برم.
میخک     : قلبم را به تو هدیه می کنم.
اطلسی  : نمی دانم مرا دوست داری یا نه.
لاله عتاسی: تو همه امید منی.
گل نرگس: به امید دیدارت.

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار  ---    ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار
نکته روح فزا از دهن دوست بگو   ---     نامه خوش خبرازعالم اسراربیار
روزگاریست که دل چهره مقصود ندید ---  ساقیا آن قدح آیینه کردار بیار
دلق حافظ به چه ارزدبه می اش رنگین کن--- وانگه اش مست وخراب ازسربازاربیار

                                                                   خدا حافظتان

+ نوشته شده در  جمعه یکم دی 1385ساعت 10:11 بعد از ظهر  توسط کاکانجف   |