یه شاخه گل نرگس "از بهبهان"

درگذشت سيد

golenarges — Mon, 25 Aug 2008 08:29:18 GMT

سيد محمد سيد يكي ازشيرين سخن ترين شاغران طنز پرداز واز

مداحان قديمي اهلبيت ونوحه سراي تواناي بهبهان كه آثار ماندگار

وپرارزشي از خود بيادگار گذاشته وخدمت بزرگي به قرهنگ

شهرمان كرد.به ديار باقي شتافت وهمه فرهنگدوستان بهبهاني را

درماتم گذاشت.

وي با آثار طنز ونيشدارخود جايگاهي رفيع در بهبهان پيدا كرد وبا

انتقادهاي دلسوزانه اش علاوه بر برداشتن زنگارهاي فرهنگي

واجتماعي توانست درترغيب مسئولين درآباداني شهر نيز نقش

بسرايي ايفا كند.(براستي ما چه كرده ايم؟)

روحش شاد وقرين رحمت حق ويادش گرامي باد.

جملات قصار ازشخصیت های کبار

golenarges — Fri, 13 Jun 2008 07:24:18 GMT

باسلام وعرض ادب واجترام

در اینجا جملاتی قصار از سخنان شخصیت هایی کبار(بزرگ) را ابتدا برای تلنگری به خود وبعد هم تذکری

به برخی از دوستانی که مثل من گاهی فراموش می کنند که دنیا محل گذر است.امید که مفید آید.

(اول با سخنان همیشه جاودان مولاوسرورمان علی"ع"شروع میکنم سپس به دیگر بزرگان می پردازم).

علی"ع":

هیچ بی نیازی مانند عقل نیست وهیچ فقری مانند جهل نیست وهیچ میراتی مانند ادب نیست

وهیچ پشتیبانی مانند مشورت نیست.

دو حریص سیر نشوند"یکی جوینده علم و دیگری طالب دنیا".

نادان دیده نشود مگر در حال افراط یا تفریط .

علم گنجینه بزرگی است که فنا نشود.

گروهی خدا رابرای پاداش عبادت کنند که این عبادت تاجران است.

وقومی خدا را از ترس جهنم عبادت کنند که این عبادت غلامان است.

وجمعی خدا را به دلیل شایسته بودنش برای بندگی عبادت کنند که این عبادت آزادگان

است.

دراینجابه سخنان دیگر بزرگان می پردازیم.

شکسپیر:

هیچ میراثی گرانبهاتر از راستی ودرستی(صداقت) نیست.

بزرگمهر:

حذرنما از چاپلوسان وخسیسان تازه توانگر شده(تازه به دوران رسیده).

دکارت:

می اندیشم پس هستم.هستم چون فکر می کنم و فکر می کنم چون شک دارم.

موریس مترلینگ:

نهالی شاداب تر از عشق دردل نمی روید.وقتی عشق در کار است پای عقل می لنگد.

ولتر:

هرچه بیشتر فکر می کنم بهتر می فهمم که چیزی نمی دانم.

ودر مورد دوست(شاعر گوید):

دوستی با مردم دانا نکوست دشمن دانا به از نادان دوست

دشمن دانا بلندت می کند بر زمینت میزند نادان دوست

وچند پیام مدیریتی:

پیامبر گرامی اسلام"ص":

من از فقر امتم بیمناک نیستم. آنچه مرا برامتم بیمناک می کند سوءتدبیر(سوءمدیریت) است.

رابرت اسلاتر:

اگر به انسان هاشخصیت وفرصت ابرازعقیده بدهید.پاداش وامکان مشارکت

بدهید.رشدخواهندکردواندیشه های ناب خودرابیرون خواهند ریخت.

رابرت اسلاتر(جک ولش.راه جنرال الکتریک):

کارکنان باید آنگونه شوندکه بتوانند پیشنهادهای خودرا رودررو با مدیران مطرح کنند.

بزرگترین وظیفه مدیران جستجو ودستیابی به گنج پربهای آرا واندیشه های انسان هاوپرورش

شخصیت آنان است.

افراد انجام دهنده کار در زمینه چگونگی انجام بهتر کار اندیشه های برجسته ای دارند.

کن بلانچارد:

جهت ایحاد انگیزه در کارکنان تنها استفاده از محرک های مالی برای هرکسی کافی

نیست.وبایدعوامل دیگری به کار گرفت.عواملی نظیر ارزش واحترام به شخصیت افراد

وقدردانی از آنان ومشورت با آنهاو...

هیچگاه کارکنان را بخاطر اشتباهی که کرده اند سرزنش نکنید.

آشفتگی در محیط کار و هیاهو و ارتباطات کلامی با لحن زننده موجب اضطراب ونگرانی در

کارکنان می شود.

نگارنده

:
تغییر ناگهانی دررفتار ازیک دغدغه یانگرانی وبحران درونی فرد خبر می دهد. پس در تصمیم

گیری درباره افراد عجله نکنید وبا آنان رودرو صحبت کرده وسعی در همدلی وهمکاری داشته

باشید.

موفق باشید. یا....حق!

نگاهی به بهبهان

golenarges — Sun, 24 Feb 2008 21:35:18 GMT

هوالحق

با سلام مجددبه همه عزیزان

از اینکه مدتها نتوانستم پاسخگوی ابراز لطف ومحبت شما وطعنه های شیرین برخی از دوستان باشم مرا ببخشید.بدون اینکه قول حتمی بدهم.اگر خداوند یاری کند کم کم دوست دارم در کنارتان باشم.

این مطالب را قبلا هم نوشته ام.اما برای برخی عزیزانی که آنرا مطالعه نکرده اند(چون مدتها از نوشتن آن گذشته)لازم دانستم مجددا تکرار کنم.امیدوارم دوستانی که قبلا خوانده اند مرا ببخشند.
در ادامه مباحث گذشته ای( که در اوایل ایجاد این وبلاگ داشتیم) خوب است بدانید که دربهبهان در قدیم جنگی بین دوبخش شمالی وجنوبی موسوم به جنگ بین قنوات وبهبهان (که در واقع یک برادر کشی بی مورد وبا تحریک عوامل سودجو ودر جهت منافع عده ای وآنگونه که شنیده ایم برای مالکیت زمین وازاین قبیل مسائل بوده)رخ داده وموجب کشته شدن عده ای بیگناه وبیخبر از آن تحریکات وبا نام طایفه گری وتعصبات فامیلی وقومی و... گردیده است و باعث سالها دشمنی آشکار ونهان بین این برادران شده بود.واتفاقا همین امر مانعی برای پیشرفت شهرمان بوده است.(امااینک بیاری حق وبدور ازهر گونه کینه وعداوت در کنار هم زندگی می کنند ونسل روشن بهبهان خوشبختانه با درک بالای خود از دامن زدن به اینگونه تعصبات بی مورد پرهیز دارند.وانشاءالله برای پیشرفت شهر عزیزمان همه دست در دست هم کوشا باشیم).
واما دراین جنگ وبرادر کشی وضع به گونه ای بود که ضلع شمالی خیابان جوانمردی فعلی را دیوار کشیده بودندوقنواتی هادر سمت شمال وشمال غربی وبهبهانی ها در جنوب وجنوب شرقی مستقر بوده اند وهرکدام جداگانه دارای پست های نگهبانی بوده وکوچه های فعلی بصورت بن بست درآمده بودند.
لابدکلمه "سر خط "را شنیده اید.این اصطلاح به همین دلیل بین قدیمی ها رایج شده است.زیرا خیابان جوانمردی که بعنوان "سر خط" متداول شده بود همان دیوار مورد اشاره است که در واقع خط مرزی بوده است.وآنطور که شنیده ایم علاوه بر استفاده از تفنگ واسب از توپخانه هم در این جنگ استفاده شده است.اگر کسانی اطلاع بیشتری دارندویا مطالب را خلاف شنیده های خود می دانند. امیدوارم بنده را در تصحیح این سطور کمک وراهنمایی کنند.
لازم به توضیح است که طوایف ابوعلی دراین جنگ بیطرف بوده اند وجز دربرخی ازموارد استثنایی که بصورت خودسرانه وفریب خورده از جانب جوانان پیش آمده درمجموع سعی بر حفظ بیطرفی وایجاد امنیت وصلح داشته اند.
ذکر این نکته هم بدنیست که با توجه به این جنگ وسپس جنگ های جهانی اول ودوم شهربهبهان دچار قحطی ناشی ازاین جنگ ها شده وبسیاری از مردم ناچار به کوچ اجباری به بنادر اطراف شدندکه هم اکنون درماهشهر(معشور سابق)وهندیجان وروستاهای اطراف آنها هم از نوادگان بهبهانی وهم قنواتی وهم ابوعلی اقامت دارندومراودات ورفت وآمد بین آنها بعضا ادامه دارد.مثلاخانواده مادری اینجانب که از این دسته افرادبوده اند.بعدازمدتی که در روستای موسوم به "چم خلف عیسی "ازتوابع شهرستان هندیجان (که اکنون بخش شده است)اقامت کرده اند.پس از رونق مجدد بهبهان وبازگشت آرامش دوباره به شهر مراجعت کرده اند.

اما بسیاری از همشهریان ما بلحاظ تشکیل خانواده ویا وابستگی های شغلی در بنادرباقی ماندندواکثرا نام خانوادگی خودرا بهبهانی یا قنواتی ویاابوعلی اختیارنمودند.

برای همه سرفرازی آرزو دارم. فعلا خدا حافظ

ادامه مکه رفتن

golenarges — Wed, 17 Jan 2007 19:17:18 GMT

هوالحق

با سلام به همه عزیزان

اکنون ادامه شعر مکه رفتن برای رضای خدا از استاد سید محمد سید

تا ترس و واهمه برای سوغات مکه در دل دارم خودم می دانم که تا پشت دروازه شهر هم نمی توانم بروم.اگر به اندازه یک دفترهفتاد منی هم روضه خوانی کنم.آنهم کسی مثل من که همانند خروس بالای بام شناخته شده هستم.بجز حرف بیخود چیزی در چنته(کشکول)خود ندارم.(کنایه از نداشتن خریدار برای حرف خودش است).
"حجی که برای رضای خدا باشدنیست.وتوهم کاری به این چیزها نداری".
تا هول ولوی مکه و سوغات اته جونم
                                  خم تا پس دروازه نمیشم یه مدونم
یه دفتر هقتاد منی روضه بخونم
                                اندفه نه چی مه که خروس سر بونم
غیرا گپ ول چی اته کشکولک مانی
                               "مکی سی خدا نی و تتم کار یها نی"

اگرفردا (به مکه)رفتی کارتن قندی توی منزلتان است.(بعنوان شیرینی مکه رفتن )
سالی دوبار به تو سرنزده وچهره ات را ندیده(سر جا آمدن کنایه از سر زدن است).

هی طاقه(پارچه) بخر و به خانه بیار ونزد خود نگهدار(برای سوغات).مانند مرغ بهم بریز چمدان ها و وسایل را.(تیفکه کردن مرغ یعنی زیرو رو کردن خاک).
بعد از دو سه روز هیج چیزی در اتاق ها نیست.(آه سفی الله کنایه از هیچ است).
"حجی که برای رضای خدا باشد نمی بینم وتو هم کاری به این چیزها نداری".
ای رته صبا کارتن قندی ته سرا تو
                              سالی دو دفعی ری تو ندیته سرجاتو
هی طوقه بخر به اته خونه ا ولاتو
                                     می مرغ بتیفکن چمدونا وچیاتو
بعد دو سه رو آه سفی الله ته توا نی
                                       "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی"

مرد(خودش را کشت) تا خرج سفرش را جفت وجور کرد(کلمه خل با "کسر خ" که قبل از خرج آمده نوعی تاکید است مثل کلمه "مر" در فارسی مثلا "مر ایشان را" که درواقع کلمه ای تاکیدی است).برای خرج سفرش ده نفر را لخت کرد.(کنایه ازخالی کردن جیب است)
پولهایی که برای سوغات برده بود درهمانجا گم کردند. روسیاهی به آنهایی ماندکه ایشان را سرپا کردند(ترغیب به رفتن کردند).
تا ما سرازقاعده وقانون در مسایل در نیاورده ایم."مکه رفتنت برای خدا نیست وتوهم اهل این کارها(برای رضای خدا) نیستی."
مو تا خل خرج سفری جفت وجلا که
                                    سی خرج سفر ده آدمی لخت وبلا که
پیلی که سی سوغاتش اووه اونجشو لاکه
                            ری سی ا کسی مونده که ایشو سرپا که
تا مامو سر قویده و قانون ته چیا نی
                                     "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی"

آخرین قسمت شعر را می خواهم بصورت خط به خط ترجمه کنم.شاید بهترمورد پسند باشد:
باید لب سید ا بن وبیخ درآرن
                            تا ور نزه تی یه ایچه "یه رسم وقرارن؟"
باید زبان سید را از بیخ وبن در بیاورند(در لهجه بهبهانی به زبان می گویند لب وبه لب می گویند لو).تا ور نزند آخر این جه روشی (در انتقادکردن)است.
مردمشو بدادهه که گپ ءی بشمارن
                                 اوس تیسه شو گفته که بلندا نه بکارن
مردم بدهکارش هستند که حرفهایش را بشمارن(یعنی جزء بجزء گوش دهند).از اول(یعنی از قدیم) گفته اند بلند قدها بدرد بخور نیستند(البته ایشان به خودشان که قدشان بلنداست طعنه زده اندو تا حدی شامل خود من هم می شود.ودر مثل مناقشه نیست).
میزون تروزین کسیش سنگ قضا نی
                               "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی"
کسی در فکر میزان کردن قضای ترازوی خود نیست(یعنی کمتر کسی کار برای رضای خدا می کند). "حجی که در راه خدا باشد نیست وتوهم اهلش نیستی"

                          یا حق

مکه رفتن

golenarges — Sun, 07 Jan 2007 18:48:18 GMT

هوالعزیز

باسلام به همه شما خوبان

ضمن عرض تبریک اعیادقربان وغدیر (عید امامت مولاوسرورجوانمردان)

شعر زیباوطنز آمیز"مکی سی خدا" از استاد سید محمد سید را بمناسبت این ایام بازنویسی می کنم.

وضمن تقدیم به دوستان و همشهریان عزیز،توصیه میکنم اول ترجمه را بخوانیدوبعداصل شعر راتا خواندن آن راحتر شود.امیدوارم بپسندید:

            (ترجمه)               "مکه رفتن برای خدا"
خیلی وقته که می خوام مکه برم پول و پلا نیست.یا پول پلا به اندازه سوغات واینجور چیزها نیست.پول که نداشته باشی طاقه چادر و قبا نیست.شلوار دوخته شده برای علی و خداداد نیست.دستمال سر(روسری)و وال دوخطی(نوعی پارچه)
برای دادا (مادر به لهجه بهبهانی قدیم) نیست."مکه رفتن تو برای رضای خدا نیست وتوهم کاری به این کارها نداری"(یعنی تو هم اهل این کارهابرای رضای خدا نیستی).

                              مکی سی خدا

کلین که میتم مکه بشم پیل وپلا نی
                                         یاپیل وپلا همبر سوغات و چیا نی
پیلت که نبو طوقهء چادر وقبا نی
                                        شلواربریده سی علی وخدادا نی
دسمال سرو ویل دوخطی سی ددا نی
                                        "مکی سی خدانی و تتم کار یها نی"

(حالایکبار دیگرترجمه را مرور کنیدتا اگر لهجه بهبهانی را کمتر می دانید بهتر متوجه شوید ولذت ببرید).

دیشب در خواب دیدم درب (خانه خدا)را در مکه می زنم.من چهارتا شلیف(نوعی گونی بزرگ)دارم وسه تا ساک ودوتا بقجه(دستمال بزرگ مخصوص سفر).کی برای من این چهار شلیف اجناس مازاد( خرت پرت که درلهجه ما می گویند اولو افت)رابار می کند.
کی هست که این پوست کلفت را(به خودش میگوید)خجالت بدهد.یه دفعه سر را بلند کردم(بیدار شدم)تا هیجکدام از اینها نیست."مکه رفتن بعضی ها برای رضای خدا نیست واگرهم هست تو  این کاره نیستی".
دوشم اته خو دی مزنم در اته مکه
                               مم چار شلیف هه وسه ساک هه ودوبخچه
کی بار بکه چار شلیف اول وافته
                               کی هه که خجالت هده ءی پوس کلفته
یه هو سرمم راس که تا هیج یها نی
                               "مکی سی خدا نی او تتم کار یها نی"

حرف از همه چیز می زنند بجز زیارت.صد سوال از این مرد می کنندبجز عبادت.
سنگ همه را هی بهم می زنند(یعنی غیبت می کنند) وشرم هم نمی کنند. کی زیارت رفته؟ این خرید است وسیاحت.حرف از طلب مغفرت ویاد خدا هم که نبست. "مکه ات برای خدا نیست وتو هم کاری به این کارها نداری".
حرف همن چی مزنن غیر زیارت
                                    صد پرس ا مرد ی مکنن غیر عبادت
سنگ همه هی وا مزنن غیرقباحت
                                   کی رفته زیارت یه خریدن و سیاحت
حرف طلب مغفرت ویاد خدا نی
                                   "مکی سی خدا نی وتتم کار یها نی"

ادامه اشعار زیبای سید در فرصت دیگر(تا خسته نشوید).......فعلا یاحق

گل ها زبان احساسند

golenarges — Fri, 22 Dec 2006 18:40:18 GMT

گل ها زبان احساسند:
گل ها از دیر باز تا کنون زبان احساس خوانده شده اند.بزرگان همواره تعبیرات لطیف و شاعرانه ای از گلها داشته اندوهر گلی را نماینده احساسی می دانندکه می تواند مکنونات قلبی اهدا کننده را بیان کند.
البته لازم به ذکر است که این امر در کشورها وفرهنگ های مختلف متفاوت است وهرقوم وملتی برداشت خاص خود را دارد.بدیهی است در اینجا فرهنگ عنی خودمان مدنظر است.
اینک بتدریج به آنها اشاره می شود:
گل محمدی: ترا از صمیم قلب دوست دارم.
گل سرخ   : علاقه وعشق آتشین مرا بپذیر.
بنفشه      : همیشه بیاد من باش.
لادن         : گاهی از من یادی کن.
رازقی       : شفای ترا آرزومندم .
همیشه بهار: همیشه در قلب منی.
شقایق     : به عشق تو زنده ام.
گل زرد     : از تو بیزارم
شمعدانی : زندگی بی عشق سرد وتاریک است.
شب بو   : در شب مهتاب بیادم باش.
داودی      : ازصدای آهنگ دلپذیرت لذت می برم.
میخک     : قلبم را به تو هدیه می کنم.
اطلسی  : نمی دانم مرا دوست داری یا نه.
لاله عتاسی: تو همه امید منی.
گل نرگس: به امید دیدارت.

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار ---    ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار
نکته روح فزا از دهن دوست بگو   ---     نامه خوش خبرازعالم اسراربیار
روزگاریست که دل چهره مقصود ندید ---  ساقیا آن قدح آیینه کردار بیار
دلق حافظ به چه ارزدبه می اش رنگین کن--- وانگه اش مست وخراب ازسربازاربیار

خدا حافظتان

ضرب المثل های شیرین بهبهانی

golenarges — Sat, 30 Sep 2006 21:03:18 GMT

سلام به همه دوستان با وفا:

امیدواریم طاعات وعبادات همه آنهایی که فرصت فیض بردن از این ماه مبارک

را دارند مورد قبول حق تعالی قرار گیرند.وبرای همه کسانی که به هرشکل

از این فیض (خواسته یا ناخواسته) محروم مانده اند آرزوی توفیق برایشان

در آینده داریم.

در این پست(که بازهم طبق معمول با تاخیرنوشته شد) قصد دارم برخی از

ضرب المثل های شیرین بهبهانی را از کتاب وزین وبسیار شیرینی از

سركارخانم نشاتی که به همین نام نوشته اند(با اجازه استاد) برایتان

بنویسم وامیدوارم بپسندید.

خوب است توضیح دهم که بقول یکی از دوستان(رونشناس)درسمیناری در

غرب وقتی برخی از ضرب المثل های ما را می شنیدند از این همه نکته های

پر بار تربیتی آنها متعجب می شدند و اظهار می کردند که شماعجب گنجهاو

گوهرهای تربیتی دارید!

ضرب المثل های شیرین بهبهانی:

" هرجا بشيم باليم نه باريم ".

(هرجا برويم براي دیگران مثل با ل هستیم نه سربار)

یعنی در هرجایی به دیگران یاری می رسانیم وسعی داریم سربار

دیگران نباشیم.(که از خصلت های خوب ما بهبهانی هاست).

" کارسرامده حکیمن ".

(درهرکاری آن کس دارای تجربه وحکمت می شود که آن کار

برایش اتفاق افتاده باشد).

(فلانی) " کاظم دیمدا کالن ".

(فلان کس)مانند کاظم است که همیشه بعد از دیگران و آخراز همه

شروع به کاشت می کند(می دانیدکه کشت هر محصول معمولا در

زمان خاص خودش بار می دهد.)ودر اینجا کنایه از افراد تنبل است

که همیشه کارامروز را به فردا موکول می کنند.

" او دوسه تن که گری ت بهره "

کسی دوست واقعی توست که با انتقاد رودرو تو را به گریه بیندازد.

تا پست بعدی خدا حافظ

ادامه گویش بهبهانی

golenarges — Wed, 09 Aug 2006 22:19:18 GMT

بنام خداوند جان وخرد

سلام به همه بزرگواران

در ادامه بحث مربوط به گویش بهبهانی :

به هر حال جای تحقيق ومطالعه درباره ی
اين گويش شيرين باقی است ،گويشی که آثار ادبی ماندگاری
از سخن سنجان بزرگی چون ميرزا مهدی، ميرزا شوقی بهبهانی،

ميرزا محمد حسن منجم باشی، ملا حامد بهبهانی و قدسی

بهبهانی که از گذشته ازآن باقی مانده و امروزه نيز

شاعران نکته سنجی چون سيد محمد سيد ، فرج ا... پيکار،

حمد ا...رجايي بهبهانی و... اشعار زيبايي با

آن سروده اند.مجموعه ای که پيش روی شماست

جانِ سروده های زيبا و دلنوازی است از شاعری جوان

اما توانا که باوجوداشراف کامل به گويش محلی

وزبان مادری خود، تلاش کرده است که به " زبان امروز"

مردم اين خطه شعربگويد واگر واژه های کهن تر محلی

دراشعار او ديده نمی شود،از اين جهت است که

دکتر بهرام دادمهر(باوی)از آن شاعران متعهد

و دل آگاهی است که" فرزندزمان خويش"

است واشعار فارسی و محلی او، هم از حيث مضمون وهم

ازحيث واژگان،امروزی است.هرچند قالب اصلی او غزل

است،مثنوی ودوبيتی را زيباوشيرين می سرايد.

مضمون اشعار او از احساس لطيف وعاطفه سرشار است.

عشق،محبت ،وفاداری،قدرشتاسی و عاطفه،اصلی ترين

مفاهيمی است که در اشعار اين دفتر به آنهااشاره

شده است.يعنی همان موضوعاتی که لازمه ی زندگی امروز

وفردای هر جامعه ای است.

دکتر بهرام دادمهر(باوی)

ازمعدودشاعرانی است که به زبان محلی خود يادشهدا وايثارگريهای

رزمندگانراگرامی داشته است. تشبيهات، استعاره ها،

کنايه هاوتعبيرات زيبايي که در بيت بيت اشعار

اين مجموعه به چشم می خورد بيانگر قريحه سرشار

وذوق فياض سراينده آنهاست.

توفيق روزافزون را برای اين شاعر صميمی آرزومی كنیم.

"بهبهان-خيرا... محمديان"

به امید دیدار.یاحق